W październiku 2008 roku rozważaliśmy na zebraniu stowarzyszenia możliwość zabezpieczenia terenów i nieruchomości kopalni Julian, po zakończeniu przez nią eksploatacji, na potrzeby miejskiego centrum, ze szczególnym uwzględnieniem kultury, edukacji , rozrywki i sportu oraz zachowaniem elementów tradycji górniczej. Sąsiedztwo Bazyliki i Kalwarii , liceum ogólnokształcącego, aktualnie odnawianego parku, ulicy Bytomskiej i doskonały dojazd z wszystkich dzielnic czyni to miejsce wymarzonym punktem spotkań mieszkańców.  Miasto w którym nie można spotkać się na rynku nie tylko w sylwestra, ale bez okazji, bo tam często coś się dzieje, jest mało ciekawe ,jest punktem na mapie. Centrum, które obsiadły obiekty kulturalno-rozrywkowe integruje mieszkańców wszystkich dzielnic miasta. Kultura lubi centrum. Jeśli tego nie ma, samorząd napotyka na trudności w zarządzaniu miastem, bo dzielnice walczą ze sobą ,zawsze jedna z nich ma status aktualnie pokrzywdzonej.  Przez cały rok temat tzw. centrum  miasta był przez nas pilotowany. W maju  v-ce prezydent p. Zenon Przywara zorganizował spotkanie zespołu  z architektem. Zapoznaliśmy go z naszymi oczekiwaniami.  Uważnie śledzimy media, szczególnie prasę, gdyż okazuje się , że to nie tylko nasz problem, a warto podglądać i uczyć się od większych i bogatszych. Musimy przewidywać na kilka lat do przodu, bo miejsce może nam ktoś sprzątnąć sprzed nosa ,a fundusze unijne też się pewnego dnia skończą. Gdy już naprawimy drogi, dokąd nimi pojedziemy?  Do Lidla  i Biedronki?

    11 września 2009 Katowice mocą uchwały swoich radnych dołączyły do grupy 17 polskich miast, które będą walczyć o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury w 2016 roku. Wrócił jak bumerang problem katowickiego rynku. Gość Niedzielny z dnia 27.09 pisze tak:" Podczas zorganizowanego 16 września  spotkania pod hasłem „Kulturalne odsłony Katowic" głos zabrała m.in. prof. Katarzyna Popiołek, psycholog. Nawiązała do olimpiady w Calgary. Zauważyła, że wyjątkowość tamtego zdarzenia była zakorzeniona w miejscu: tańczyli Indianie, przybyła miejscowa ludność -to wszystko wpłynęło na światowy odbiór.- Kiedy mieszkańcy wyszli na scenę coś zaczęło się dziać. Aby ludzie mogli zaistnieć , potrzebny jest rynek- wspólna scena na której wszyscy możemy się spotkać. Wszystkie ważne miasta Europy mają takie miejsca, o których wiadomo że tam zawsze coś się dzieje."

 Takie miasto przyciąga inwestorów i potencjalnych mieszkańców. Rosną ceny nieruchomości i działek. Tygodnik „Polityka" z dnia 3.10 pisze tak  „spośród 10 głównych parametrów decyzji o lokalizacji  inwestycji zagranicznych atrakcyjność kulturalna kraju jest najczęściej na piątym miejscu - tuż po rozmiarach rynku wewnętrznego i dostępie do rynków trzecich, rozmiarze i kwalifikacjach siły roboczej, infrastrukturze oraz stabilności politycznej i podatkowej. Pewien amerykański przedsiębiorca tłumaczył to tak : jeśli coś w Polsce kupię, zbuduję, sprywatyzuję, to może polecę przeciąć wstęgę. Moi  menedżerowie będą tam mieszkać trzy, cztery, pięć lat . Muszą mieć teatr, operę, filharmonię, balet, jazz, pole golfowe, dobre restauracje i szkołę dla dziecka.    Kultura nie zaspokaja żadnych potrzeb. Ona je tworzy. Kultura jest częścią ekonomii, tymczasem  u nas jest wciąż kwalifikowana jako koszt."

Rok temu mówiliśmy o hiszpańskim mieście Bilbao, które ratując się przed totalnym bankructwem wystawiło gmach muzeum. Budynek jest zaliczany do najpiękniejszych na świecie. Na 24 tyś. m  kw.  powierzchni w 20 salach odbywają się wystawy sztuki nowoczesnej. Muzeum wpisane swym kształtem w miejsce jest salonem wystawienniczym. Promuje sztukę, architekturę poprzez wystawy ,programy edukacyjne, inicjatywy badawcze, publikacje.  Aby dzieło lub wyrób sprzedać trzeba go odpowiednio wyeksponować ,pokazać w dobrym, znanym  miejscu, ale za to miejsce trzeba płacić. W 1997 roku tuż po otwarciu muzeum zarobiło  o 148 mln euro więcej niż pochłonęła jego budowa. Zwiedzający muszą też zjeść, znaleźć hotel i kupić pamiątki.

I znowu „Polityka" z 26.09 ---„Wrocław -miasto biedne jak inne-zaczął w latach 90-tych coraz więcej wydawać na kulturę . Nie dlatego, że prezydent Zdrojewski (...) chciał się podlizać narcystycznym artystom, tylko dlatego, ze zobaczył w kulturze inwestycję. Kilkanaście lat temu było to dość ekstrawaganckie.(...) Sądzono, że Wrocław popadł w rozrzutność albo prezydent lansuje się na wyższą posadę. Po co wydawać pieniądze na pracę Normana Daviesa nad monografią  miasta, skoro można za to odmalować kamienicę? Po co ściągać do miasta kosztowne festiwale (Wrocław ma ich 50 rocznie !),  wystawy, spektakle, koncerty, gdy drogi są nieprzejezdne, a autobusy się psują? (...)  Eksplozja kultury przyciągnęła studentów z całej południowo-zachodniej Polski-od pogrążonego w marazmie Szczecina po Katowice, niedawno jeszcze zrośnięte z Krakowem. Wrocław przeskoczył Poznań, stał się trzecim ośrodkiem akademickim w kraju i dziarsko goni drugi w rankingu Kraków. W specjalnej strefie ekonomicznej zalęgły się technologiczne fabryki. W samym mieście wyrosły firmy informatyczne , finansowe, księgowe i pełne młodych knajpy.(..) Między 2002 a 2008 wydatki kulturalne Wrocławia wzrosły  trzykrotnie."

Mrągowo to niewielkie mazurskie miasto , rozsławione przez odbywający się od prawie trzydziestu lat, w ostatni weekend  lipca Piknik Muzyki Country. Przez te trzy dni miasto gości ok. 40 tyś. fanów muzyki country, szybkie motocykle i dziwne samochody. Setki stoisk z żywnością, gadżetami, przepełnione hotele, pensjonaty i parkingi także w okolicznych wioskach i miasteczkach. Za parking na łące w noc głównego  koncertu płaci się  20 złotych, bilet na koncert ponad 100zł i chętnych nie brakuje. Mrągowo poszło za ciosem i swój amfiteatr wykorzystuje na Festiwal Kultury Kresowej czy Mazurskie Noce Kabaretowe, z których relacje oglądamy w telewizji. Sponsorzy koncertów są reklamowani na telebimach i tablicach wokół amfiteatru, a także  w przerwach pomiędzy występami przez konferansjerów. Im większa hojność sponsorów ,tym większe gwiazdy na scenie i więcej widzów.                

 Bliskie nam Ustroń i Wisła organizują pikniki country w lipcu i sierpniu. Ustroń ma amfiteatr zadaszony, co uniezależnia imprezę od kaprysów pogody, Wisła właśnie zaczęła budowę dachu.  Festiwale i pikniki trwają co najmniej 3 dni (przeważnie od piątku do niedzieli). Towarzyszą im miejskie jarmarki , które nie tylko żywią przyjezdnych , ale oferują bogatą ofertę miejscowego rzemiosła, od czapek i kurtek na zimę aż po piece centralnego ogrzewania, fotele z relaksem, miody „z prądem" , zioła skutecznie odchudzające ale portfele.

W naszych miastach pełno jest emerytów, którzy nie są niedołężnymi staruszkami. Są to ludzie sprawni, po prostu pięknie dojrzali. To jedni z głównych odbiorców różnych form kultury.  Dyplomanci ekonomicznych uczelni często mają kłopot z tematem pracy dyplomowej, może ktoś wziąłby „na warsztat" ekonomię kultury, a może urosłaby z tego praca doktorska? Sukces murowany jeśli przedstawi konkrety a nie wodolejstwo.

 Na zakończenie jeszcze raz  „Polityka": „Kultura nie jest bóstwem. Nie trzeba się do niej modlić. Przyjrzyjcie się jednak kulturze uważniej. Zobaczycie niedrogą inwestycję o niezłej stopie zwrotu, niezbyt uciążliwą dla środowiska i służącą reszcie gospodarki".